[SS] IN THE RAIN

posted on 11 Oct 2012 16:53 by seainthecube in SS
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
กติกามีดังนี้

- เลือก Pairing ที่คุณชอบมาจากเรื่องใดก็ได้ นำมาเขียนเป็นแฟนฟิคชั่นให้จบภายในเอ็นทรีย์เดียว
- จะแต่งอย่างไรก็ได้ไม่ว่าจะ  Rate, NC, หวานซึ้ง (sweet), เศร้า (Angst) หรือว่า ฟิคมืดมน ทารุณกรรม เจ็บปวด ฯลฯ
- จะต้องเป็นฉากอยู่ในบรรยากาศฝนตก หรือกล่าวเปรียบเทียบเกี่ยวกับฝน, ฤดูฝน แล้วแต่จินตนาการและการใช้ภาษา
- ไม่จำกัดว่าจะต้องเป็น Yaoi,Yuri, หรือ Normal (แต่คิดว่าสองอันหลังคงไม่มีมีน้อย XD)
- ไม่ต้องมีชื่อเรื่อง
- ที่สำคัญห้าม!! Copy มาจากที่ไหนนะจ๊ะ
 

  
 
 
Timeline : 30 สิงหาคม
 
Character : ทะเล ตะวันรอน (ทะเล) รุ่น5 /อชิระ เชษฐ์ตระกูลวงศ์ (ไข่หวาน) รุ่น3 /นรรัตน์ พิชัยยุทธ(เนียร์) รุ่น5
 
 


-------------------------------


 
 
 
 
 
 
 
 


ครืนนน....
 
 
 
 
 




เปรี้ยงง!!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 




อชิระ เชษฐ์ตระกูลวงศ์ กระชับลูกบอลที่ถือไว้ข้างตัว เขากำลังเดินไปตามทางเดิน เสียงเม็ดฝนตกกระทบพื้นดังอื้ออึงผสมกับเสียงลมพัดหวีดหวิว วันนี้พายุเข้าหนักราวกับฟ้าจะถล่ม บรรยากาศก็มืดครึ้ม ถึงจะเดินอยู่ในทางเดินฝนก็ยังสาดเข้ามาโดนอยู่ดี
 
 
 
 

เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังวิ่งเตะบอลในสนามอยู่เลย แต่จู่ๆฝนก็สาดโครมลงมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย...เล่นเอาวิ่งหลบกันแทบไม่ทัน 
 
 
 

เขายกมือขึ้นถูแขนตัวเองเร็วๆพอให้รู้สึกอุ่นขึ้นหน่อย วันแบบนี้ดันลืมเอาร่มมาซะได้ ...ความจริงจะให้ฝ่าฝนก็ไม่ลำบากเท่าไหร่หรอกนา.....ถึงงั้นก็เถอะ...กว่าจะถึงป้ายรถเมล์นี่สภาพเหมือนตกน้ำแน่ๆเลย....
 
 
 
 


ในขณะที่กำลังเดินคิดอะไรกับตัวเองเพลินๆ ฉับพลันนั้นเขาก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง ขนลุกซู่...
 
 
 
 
 
 
 


....อาจเป็นเพราะลมฝนที่พักวูบพาความหนาวเย็นเข้าครอบคลุม...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 








........หรือเพราะความรู้สึกที่เหมือนถูกจ้องอยู่....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 










อชิระกลืนน้ำลายอึก.....ยืนตัวแข็งทื่อ...


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



.....เอาน่า...ไม่มีอะไรหรอก....หันไปดูสักหน่อยจะได้เห็นชัดๆว่าจินตนาการไปเอง......เขาพยายามมองโลกในแง่ดี....กลั้นใจหันกลับไปมองทางเดินที่เพิ่งเดินผ่านมา...

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


ว่างเปล่า......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

มีเพียงแอ่งน้ำที่ฝนสาดเข้ามากระจายอยู่เป็นหย่อม นอกนั้นก็ไม่มีวี่แววของอะไรอีก...


 



"ฟู่ว....คิดไปเองจริงๆด้วย..."
 
ร่างสูงถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะหันกลับไปเดินต่อ...

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




ตึก...


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


เสียงฝีเท้าดังขึ้นทันทีที่เขาหันกลับ เขาชะงักค้างอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกเย็นสันหลังกลับมาอีกครั้ง รวมถึงความรู้สึกเหมือนถูกจ้องนั่นด้วย...


และคราวนี้ไม่มีทีท่าว่าจะหายไปง่ายๆ.....


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




ตึก....

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้งแหวกเสียงสายฝนที่กระหน่ำอยู่ด้านนอก ก้องไปทั่วทางเดินจนน่าขนลุก



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


ตึก...

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



ตึก.....

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




ตึก...



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

อชิระรู้สึกถึงเม็ดเหงื่อซึมชื้นไหลลงมาตามกรอบใบหน้า หรือเป็นละอองน้ำฝนที่สาดเข้ามาก็ไม่รู้.......
 
 
 
 
 
 
 
 


และไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร.....ที่ทำให้เขา..............หันกลับไปเผชิญหน้ามัน..
 
 
 
 
 
 
 
 
.






มันอยู่ตรงนั้น....ร่างเงาตะคุมในเสื้อกันฝนเปียกปอนที่ห่างกับเขาประมาณครึ่งทางเดินได้......กำลังย่างตรงมา...........ราวกับฉากฆาตกรโรคจิตในหนังสยองขวัญอะไรบางอย่าง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

หยาดน้ำไหลลงมาตามเสื้อกันฝนยาว.....หยดลงเปียกพื้นทางเดิน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



ใต้ฮู้ดนั้นเขามองไม่เห็นโครงหน้าอะไรนอกจากความมืดมิด.....และนัยน์ตาที่เบิกโพลง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



เปรี้ยง!!!!!!!!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



แสงจากฟ้าผ่าสาดเข้ามาชั่วแว้บ ทำให้เห็นว่าในมือของมันถืออะไรบางอย่างที่เปียกโชกพอกัน....
 
 
 
 
 
 
 
หยดน้ำจากสิ่งของปริศนานั้นไหลหยดลงกระทบแอ่งน้ำที่พื้น.....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 






ตึก...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



มันค่อยๆชูสิ่งนั้นชี้มาที่เขา....

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




".............เอา................."
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 





"จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


ไม่ทันรอให้จบประโยคอชิระก็โกยเผ่นแน่นสุดชีวิตเตลิดออกนอกระเบียงทางเดินตรงเข้าสายฝนไปแล้ว กำลังวิ่งตัดสนามบอลไปยังตึกอีกฟาก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
".....ร่ม........ไหมพี่..............อ้าว.................."
 
 
 
 
 
 
 
 
 



ทะเลยืนชูร่มค้างอยู่อย่างนั้น มองตามพี่ไข่หวานออกไป....แบบงงๆนิดๆ
 
 
 

กำลังเดาะตะกร้อเมื้อกี้ฝนก็สาดครืนลงมาทำเอาเขาตั้งตัวไม่ติดเหมือนกัน ยังดีที่หน้าฝนแบบนี้คุณน้ายัดทั้งร่มทั้งเสื้อกันฝนใส่กระเป๋ามาให้ พอคว้าได้ที่ข้างสนามเขาก็รีบใส่เสื้อกันฝนแล้ววิ่งเข้าร่มทันที
 
 

เดินมาก็เจอพี่ไข่หวาน แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรกันฝน ....ยืนหลบมองห่างๆแบบไม่กล้าเข้าไปทัก กว่าจะรวบรวมความกล้าเข้าไปทักได้ก็สักพักใหญ่ๆ แต่พอทักพี่ไข่หวานก็ดันร้องจ๊ากวิ่งหนีไปอีกฟากซะแล้ว...

 
 
 
 
 
 
 
 


ชวนให้นึกถึงคนอีกคนที่วิ่งหนีเขาตอนเปิดเทอม....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


.....หรือว่าจะเป็นเหตุผลเดียวกันกันนะ...?...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




คิดได้แบบนั้นทะเลก็หน้าถอดสี ไม่ได้ล่ะ แบบนี้ต้องรีบไปอธิบายแล้ว ไม่งั้นจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่อีก ....พอคิดแบบนั้นได้แล้วเลยวิ่งตัดสนามตามพี่เขาไปบ้าง...
 
 




เขาหรี่ตามองฝ่าสายฝน พอจะเห็นว่าพี่ไข่หวานวิ่งไปถึงอีกฟากแล้ว พร้อมกันกับที่ใครอีกคนเดินลงจากตึกมาพอดี....พอพี่ไข่หวานหยุดแล้วทะเลก็รีบเร่งฝีเท้าจะวิ่งตามให้ทัน...
 
 
 
 



......แต่แล้วเขาก็ต้องชะลอฝีเท้าเมื่อเห็นทั้งสองยืนคุยกันอยู่...


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

จนกลายเป็นหยุดอยู่หลังต้นไม้แถวนั้น....





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



.....นั่นเนียนี่...




 
 
 
 
 
 
------------------------------
 
 
 
 
สรุป
 
- พี่ไข่หวานเตะบอลอยู่แล้วจู่ๆฝนก็ตก เลยวิ่งหลบเข้าร่ม
- จู่ๆก็รู้สึกเหมือนถูกมอง แต่หันกลับไปไม่เจออะไร
- เลยกลับไปเดินต่อ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงคนเดินตาม
- หันกลับไปอีกทีก็เจอเงาตะคุ่มในเสื้อกันฝนเดินตรงมาหา
- เลยร้องจ๊ากวิ่งหนีไป
- ปรากฏว่านั่นคือทะเล (อีกแล้ว)
- ทะเลเลยวิ่งตามไปจะอธิบาย
- แต่เจอพี่ไข่หวานคุยอยู่กับเนีย
- เลยซุ่มอยู่แถวนั้น......
 
 
 
 
 
เห็นพี่ไข่หวานกลัวผี และหาเหยื่อรุ่นพี่ให้ทะเลพอดี เลยโป๊ะเชะ
 
 
ความจริงแล้วแค่อยากเป็นผีสื่อให้พี่จ๋าว
 
 
 
 
 
 
 
เรื่องราวจะเป็นยังไง...ก็ดูกันต่อปัย...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

 
โถ ทะเล... อย่าคิดมากนะ //ตบบ่าปุๆหลานทำดีแล้ว เห็นไหมพี่ไข่ กรี้ดโวยวาย ไปซบอกเสะ(?)ทางนู้นละแหน่ะ open-mounthed smile open-mounthed smile

#4 By crystalgirl on 2012-11-07 17:32

ก๊ากกกกก ไข่หนอไข่ นอกจากจะกลัวสาวก่าแล้ว เจ้าคงเพิ่มลิสต์ความกลัวให้แก่ตาีู่นั้นด้วยยยย

ฤๅทะเลจะเป็นแม่สื่อให้ปี้จ๋าวเนี่ยยยยยquestion

#3 By Fern-CS#4 on 2012-11-04 19:58

ตายละพี่ขลั่ยยย๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ /อาดูร
โถน้องจาย ไม่ต้องห่วงนะพี่จ๋าวจะช่วยแกล..../เอ๊ย ช่วยปลอบต่อเอง๕๕๕๕๕๕๕ /ชูนิ้วกู๊ดจ๊อบ
โธ่ทะเล โธ่พี่ไข่หวาน
ทะเลน่าสงสารไปแล้ว แง 5555555555555555

#1 By MintieZ commu on 2012-10-11 18:31