HW401 - เมื่อรู้รหัสประจำตัวและที่นั่ง 
 
 

 
ต่อเนื่องจาก

[CSEV55-01] GREEN ห้องสีเขียว 

[CSEV55-01] โรงอาหาร 

[CSEV55-01] ห้องน้ำหญิง 

 

Timeline : 13 พฤษภาคม 2555 13.00 น. เป็นต้นไป
 
 
Character : ทะเล ตะวันรอน (ทะเล) รุ่น5 ,  มงคล ชัยมงคล (ม่ง) รุ่น5, ทิชากร วิจิตรไกรศร (ไหมฟ้า) รุ่น5, พิมพ์อัปสร เชาวมนตรี (พิมพ์) รุ่น5 ,รรรรรร ปิยะวัฒนกูล (ช่างรอน)
 
 
 
 
 
----------------------------------------
 
 





...........12..........

 
 



นั่นคือตัวเลขที่ทะเลจับได้จากกล่องสีชมพู ซึ่งช่างรอนบอกว่าเป็นหมายเลขที่นั่งของเขาในปีนี้
 
 
 

.....สลับกับเลขประจำตัวเลย....
 
 
 
 

ทะเลนึกพลางยกกระดาษอีกใบขึ้นมาเทียบกัน กระดาษสีฟ้าอยู่เคียงกับกระดาษสีชมพูที่เขาเพิ่งจับขึ้นมาได้ บนนั้นเขียนตัวเลขเด่นหราว่า "21"
 
 
 


......แปลก......
 
 
 

นั่นคือสิ่งแรกที่เขาคิดเมื่อรู้ว่าเลขที่ที่นี่จะเลือกกันโดยการจับสลาก โรงเรียนเก่าที่เคยอยู่มาปกติจะเรียงตามลำดับตัวอักษรมาตลอด ชื่อเขาก็จะอยู่กลางๆ....แต่ยี่สิบเอ็ดนี่..รั้งท้ายเลยมั้งนะ.....
 
 

......คงจะเพราะเป็นโรงเรียนที่มีนักเรียนน้อยด้วย ถึงทำแบบนี้ได้ละมั้ง..?......ทะเลคิดเองสงสัยเองแล้วก็สรุปคำตอบเองในใจเงียบๆ... 
 
 

"ทะเล ตะวันรอนสินะ...ไหนๆ เอ้านี่ เจอแล้ว" ช่างรอนจดอะไรบางอย่างยุกยิกลงในแผ่นกระดาษในมือหลังจากที่เขาบอกชื่อไป หลังจากจดเสร็จก็บอกให้เขาเดินเข้าไปนั่งในห้อง...
 
 
 
 

เขาต้องรวบรวมความกล้าอยู่ชั่ววูบนึงถึงจะกล้าก้าวเข้าไป ส่วนนึงก็เพราะกลัวคนที่ต่อหลังจะเดินมาไล่กันทันด้วยล่ะ.....เมื่อเดินเข้าไปก็พบว่าคนยังนั่งอยู่ไม่มาก ซึ่งก็เป็นเรื่องดี เพราะถ้าคนเยอะแล้วเขาคงจะต้องเสียเวลาทำใจอีกนานกว่าจะกล้าเดินเข้าไปนั่งข้างใน...
 
 

คนที่นั่งในห้องเป็นคนที่เขาคุ้นหน้าทั้งนั้น เพราะอยู่ห้องสีเดียวกันมา...มีผู้หญิงคนที่ดุๆนั่งอยู่สุดมุมห้อง เธอไม่ได้มองมาทางเขาด้วยซ้ำ นั่งกอดอกมองออกนอกหน้าต่างเหมือนไม่ใส่ใจอยากรู้กับที่นั่งของนักเรียนคนอื่น ....ทะเลรู้สึกโชคดีที่ที่นั่งของเขาอยู่คนละฟากห้องกับเธอเลย....เพราะถ้าอยู่ใกล้ๆเขาต้องทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ...
 
 

... เขาเดินผ่านคนใส่แว่นกับสาวผมแกละที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเข้าไปนั่งในที่นั่งตัวเอง .... เขาจำได้ว่าสาวผมแกละคนนั้นชื่อไหมฟ้า คนใจดีในห้องสี .... ไม่รู้เหมือนกันแฮะว่าในห้องน้ำเมื่อกี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นถึงได้มีสภาพแบบนั้น ....
 
 
 
 

.....จะยังเป็นอะไรอยู่ไหมนะ........
 
 
 


ทะเลคิดแล้วก็เหลือบมองเธอด้วยความกังวลเล็กๆ
 
 
 



เหมือนไหมฟ้าจะรู้ตัวว่าโดนมอง เธอหันมาก่อนจะยิ้มให้คนมาใหม่พร้อมโบกมือทักทายเล็กน้อยประมาณว่านั่งใกล้กันเนอะ 
 

ทะเลผงะอย่างไม่นึกว่าจะได้รับการทักทายกลับมา.....ก้มหน้าผงกงุดๆกลับไปแบบไม่กล้าส่งเสียงอะไร
 
 
 
 


ฟึ่บ!
 
 
 


จู่ๆก็มีเงาดำพาดระหว่างเขากับไหมฟ้า............ไม่ นั่นมันคนที่เข้ามานั่งใหม่ตะหาก.... 
 
 

ทะเลกระพริบตาปริบๆ สิ่งแรกที่เขาเห็นคือรอยแผลเป็น......กระพริบตาอีกสองทีพอเห็นชัดเขาก็นั่งตัวแข็งทื่อ...ก็นี่มันคนหน้าโหดที่เขาเจอในห้องสีนี่นา....
 

เขารีบหันกลับไปก้มมองโต๊ะอย่างหวาดๆ .... เห็นหน้าคนนี้ทีไรเป็นต้องหันหลบทุกที เพราะอย่างกับตาขวางๆนั่นจะส่งเสียงมาว่า 'มองหน้าหาเรื่องเรอะ' อยู่ตลอดเวลา 
 
 
 

ด้วยอารามไม่รู้จะทำอะไร และกลัวด้วย ทะเลเลยได้แต่นั่งก้มๆตัวลีบๆเกร็งๆอยู่ที่โต๊ะแบบไม่กล้าขยับ แม้จนกระทั่งคนเข้ามานั่งกันเกือบเต็มห้องแล้วก็ยังไม่กล้าพูดอะไรอยู่ดี ไม่กล้าเงยขึ้นมามองด้วยซ้ำว่าใครเป็นใคร มัวแต่คิดกังวลกับตัวเองอยู่ว่าปีนี้นั่งตรงนี้มันจะไหวไหมนะ............
 
 
 
 
 
 
 
 


"เอ่อ........"

 
 
 
 
 


เสียงดังมาจากข้างตัวเล่นเอาทะเลสะดุ้ง เหลือบไปมองกล้าๆกลัวๆ 

แต่ที่ทำให้แปลกใจยิ่งกว่าเสียงเรียกก็คือ คนข้างๆเขาก็ดูมีท่าทีกล้าๆกลัวๆแบบเขาเหมือนกัน
 
 
 



"....เอ่อ..........นาย....?..."
 


"................."
 
 
 


เมื่อสารที่ต้องการจะสื่อยังส่งไปไม่ถึง นักเรียนชายหน้าโหดรวบรวมความกล้าอีกครั้ง
 
 
 


"ชื่อ....?"
 
 


"ทะเล"
 
 
 
 

เมื่อเขาตอบกลับไป อีกฝ่ายก็พยักหน้านิดนึงเหมือนรับรู้
 
 
 
 
 
 


"...อา......เราม่ง.................ยังไงก็........เอ่อ..........ฝากตัวด้วยก็แล้วกัน"
 
 
 
 
 



ทะเลยังงงๆอึ้งๆมึนๆกับประโยคที่ตอบกลับมา แต่ก็ผงกรับกลับไป
 
 
 
 
 
 
 
 

เมื่อเห็นอย่างนั้นม่งก็หันกลับไปนั่งตรงเหมือนเดิม เหมือนจะดูโล่งใจไปหนึ่งเปลาะ ถึงจะยังหน้าตายเหมือนเดิมก็เถอะ...


ทะเลเองก็กลับไปหันหน้ามองตรงบ้าง............เหมือนความหวาดหวั่นในใจจะลดลงไปโข....


 
 
 
 
 
 
 



.............ก็อาจจะไม่ได้ลำบากมากก็ได้แฮะ.............


 
 
 
 
 
 
 
 



..................มั้งนะ........................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
----------------------------------------- 
 
 
สรุป
 
- ทะเลพิศวงกับเลขที่นั่งและเลขประจำตัว ก่อนช่างรอนจะอัญเชิญเข้าห้อง
- เดินเข้าไปนั่ง เห็นไหมฟ้ก็นึกถึงตอนในห้องน้ำหญิง ยังห่วงๆอยู่หน่อย 
- ไหมฟ้ายิ้มๆให้เลยตกใจเบาๆ
- จู่ๆม่งก็เดินมานั่งคั่น
- ทะเลเลยได้แต่นั่งเกร็งๆเพราะกลัวนายม่งหน้าโหด
- แต่จู่ๆม่งก็ทัก แล้วก็ได้คยกันนิดหน่อย
- ....รู้สึกว่าความจริงก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด....แต่ยังไม่แน่ใจ
 
 
 
 
 
 
นั่นแหละ.../เข้ม
 
/ยังไม่ได้ให้ใครเช็คคาร์เลยเฟร้ย /ทรุด
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เออแฮะ มันดูก๊าวใจแบบแปลกๆ. // ซิวโบก


ขอให้ทั้งคู่เอย ทั้งสองผูกมิตรกันได้เร็วๆ นะจ๊ะdouble wink

#7 By Fern-CS#4 on 2012-09-05 23:50

มันช่าง...ก๊าว!!

#6 By CraZy-GirL-GoD on 2012-09-01 22:59

ทะเลลลลล มายลูกจายยยยยยยยยย //กอดรัดฟัดเหวี่ยง

#5 By MintieZ commu on 2012-09-01 11:18

นี่มันไม่ใช่คู่วายแล้ว นี่มันคู่สาวน้อยชัดๆ
//วอทททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททท

#4 By โซนิชคุง on 2012-09-01 10:52

โถพวกนายที่กลัวกันเอง... /ปาดน้ำตา

#3 By เฌ ญาณดริฟต์ on 2012-09-01 09:56

อา..มาอ่านด้านนี้ก็หมือนจะโอโตเมะ /อะไร๕๕๕๕
โธ่ พวกนายต่างคนต่างกลัวเราะ!
ทำไมรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างม่งกะทะเลมันดู... ก๊าวใจแปลกๆ 

//อา เค้าท่าจะอ่านการ์ตูนวายมากไป

#1 By crystalgirl on 2012-09-01 02:45