[SS] อัลบั้ม

posted on 28 Jul 2012 12:57 by seainthecube in SS directory Fiction

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Timeline : ช่วงก่อนเปิดเทอมม.4เทอม1
 
Character : ทะเล ตะวันรอน (ทะเล) รุ่น5  กรกนก บูรพา (น้านก) OC
 
 
 
 
 
 
-------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พรึ่บ!
 
 
 
 
 
".....?"
 
 
 
 
 
ทะเลผงกหัวขึ้นงงๆเมื่อจู่ๆอัลบั้มเล่มน้อยในมือของเขาก็อันตรธานหายไป เมื่อหันหลังกลับไปก็พบว่าเป็นคุณน้าสาวของเขานั่นเองที่ดึงไปถืออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ใบหน้าที่ปกติจะนิ่งเฉยของเธอกลับฉายแววตระหนกตกใจเล็กๆอย่างที่เขาไม่ค่อยจะได้เห็น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"นั่นมันรูปสมัยมหาลัย"
 
 
 
 
เธอพูดรัวเร็วเหมือนจะให้คำพูดของเธอหายไปเร็วเท่าที่เปล่งเสียงออกมา เมื่อเห็นทะเลทำหน้างงใส่เธอก็ระบายลมหายใจยาว
 
 
 
...เอาเถอะ ช่างมันเถอะ....
 
 
 
 
 
 
 
"ไปเจอมาจากไหนน่ะ" กรกนกเปลี่ยนประเด็นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าหากเป็นหลานชายคนนี้เธอคงไม่ต้องกังวลอะไรมากนัก อย่างน้อยเขาก็คงไม่เอาเรื่องรูปไปพูดให้ใครฟังแน่ๆล่ะ
 
 
 
 
ทะเลชี้ไปยังลังกระดาษใบหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆนั้น ข้างในมีอัลบั้มรูปอยู่เต็ม เมื่อกี้เขาเพิ่งหยิบขึ้นมาดูได้แค่เล่มบนสุด คุณน้าก็โผล่มาซะแล้ว ช่วงเวลานี้ทะเลย้ายมาอยู่กับคุณน้าได้สักพักนึงแล้ว เริ่มจะคุ้นเคยกับบ้านใหม่หลังนี้ขึ้นมาบ้าง วันนี้เป็นวันว่างๆในช่วงที่โรงเรียนลูกบาศก์ยังไม่เปิดเทอม กรกนกเห็นว่าไหนๆก็ไม่มีอะไรทำ เลยให่ทะเลช่วยจัดของในห้องเก็บของซะเลย ใครจะนักละว่าหลานชายตัวดีของเธอจะมาเจอลังอัลบั้มนี้ซะได้
 
 
 
 
แต่ไหนๆก็เจอแล้ว....
 
 
 
เธอจ้องมองลังอัลบั้มอย่างชั่งใจสักพัก
 
 
 
 
 
 
"อยากดูไหม?"
 
 
 
 
 
 
เธอถามหลานชายเมื่อไตร่ตรองดูแล้วว่าไม่น่าจะเสียหายอะไร ทะเลหูตั้ง รีบพยักหน้ารับทันที พร้อมกับยื่นมือออกไปรับสมุดเล่มน้อยในมือคุณน้า
 
 
 
"ไม่ใช่เล่มนี้สิ" เธอถลึงตาใส่คนยื่นมือที่หน้าจ๋อยลงไปทันตา เก็บอัลบั้มไปให้ไกลมือหลาน ก่อนจะย่อลงใกล้ๆลังนั้น เริ่มหยิบอัลบั้มรูปออกมาทีละเล่ม
 
 
 
 
ทะเลมองตามจำนวนหนังสือที่เพิ่มขึ่นด้วยความพิศวง พลางกระเถิบเข้าไปใกล้ผู้เป็นน้า
 
 
 
 
"รูปในนี้น้าถ่ายเองเกือบหมดเลย" เธอว่าขณะพลิกดูอัลบั้มเล่มนึงในมือ ก่อนจะยื่นให้ "เอ้า ลองดูเล่มนี้"
 
 
 
 
ทะเลลองรับเล่มในมือคุณน้ามาพลิกดู ข้างในเป็นรูปวิวทิวทัศน์ ทั้งในเมือง ในสวน ทะเลไม่รู้จักหรอกว่าที่ไหนบ้างแต่ทั้งที่เป็นสถานที่ที่เห็นได้ทั่วไป รูปพวกนี้กลับดูสวยอย่างประหลาด
 
...คงเพราะเป็นรูปที่คุณน้าถ่าย...ทะเลคิด
 
เขาเคยเห็นคุณน้าถ่ายรูปบ่อย ตั้งแต่ตอนอยู่ประจวบเธอก็มักจะสะพายกล้องใบโตมาเยี่ยมเขาเสมอ แต่เพิ่งจะได้เห็นรูปฝีมือคุณน้าจะๆก็ตอนนี้เอง
 
 
 
 
"นี่ คุ้นๆไหม"
 
 
 
 
กรกนกเปิดอัลบั้มเล่มหนึ่งให้ทะเลดู เป็นภาพที่ทำให้ทะเลเบิกตากว้าง แน่ล่ะ ทำไมจะไม่คุ้น ชายหาดนี้ที่เขาไปวิ่งบ่อยๆ ยังไงก็ต้องจำได้
 
"อันนี้ถ่ายที่ประจวบทั้งเล่มเลย" เธอปล่อยให้หลานชายพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ มีทั้งรูปท่าเรือ ท้องฟ้า ถนนที่เขาเดินไปโรงเรียนทุกเช้า มีรูปบ้านเขาที่ประจวบ รูปคุณย่า ที่น่าแปลกใจกว่าคือมีรูปเขาด้วย
 
 
 
 
ทะเลหันไปมองคุณน้าอย่างประหลาดใจ เขาไม่เคยรู้ตัวเลยว่าถูถ่ายภาพไปตอนไหน พอมาเห็นตัวเองที่ดูไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ในรูปแล้วก็รู้สึกแปลกๆแฮะ...
 
 
 
แต่น้านกไม่ได้สังเกตว่าทะเลมองมา เธอกำลังง่วนกับเารควานหาอัลบั้มเล่มหนึ่งในลัง อัลบั้มเล่มที่เธอคิดว่า ควรจะให้ทะเลได้เห็น
 
 
 
 
 
"อะ...นี่ไง"
 
 
 
 
เธอหยิบมันขึ้นมา ปัดฝุ่นอย่างเบามือ ก่อนจะกวักมือให้ทะเลชะโงกเข้ามา ถึงเด็กชายจะยังงงๆว่ามีอะไร แต่ก็กระเถิบชะโงกเข้าไปอย่างว่าง่าย กรกนกพลิกอัลบั้มเปิดออก...
 
 
 
 
ฉากภาพเป็นที่ท่าเรือแถวบ้านเขาไม่ผิดแน่ ตรงนั้นมีหญิงสาวคนนึงยืนอยู่ เธอหน้าตาคล้ายคุณน้า แต่ก็ไม่เหมือนซะทีเดียว เธอไว้ผมยาว แล้วก็ดูยิ้มแย้มกว่าคุณน้ามาก...
 
 
 
 
 
 
....หัวใจของทะเลเริ่มเต้นแรง.....เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่า เขาเคยเห็นเธอมาก่อน...
 
 
 
 
 
 
"เคยเห็นไหม?"
 
 
 
 
 
 
 
ผู้เป็นน้าเอ่ยถามหลานชายที่เอาแต่จ้องรูปไม่พูดไม่จามาสักพักแล้ว
 
 
 
ทะเลพยักหน้าทั้งที่ยังไม่ละสายตาออกไปจากรูป
 
 
 
 
  ไม่ผิดแน่ เพราะที่บ้านของเขาก็มีรูปของเธออยู่ในลิ้นชัก คุณลุงเคยเอาออกมาให้ดูไม่กี่ครั้ง แต่รูปที่บ้านนั้นดูซีดจาง ขอบรุ่ย ต่างจากรูปตรงหน้าที่ยังดูใหม่เพราะการเก็บรักษา คมชัดจนราวกับว่าจะเห็นเธอมีชีวิตขึ้นมาได้....
 
 
 
 
"ตอนนั้นไปเยี่ยมหลังจากที่เขาย้ายไปประจำที่ประจวบเป็นครั้งแรก..." เธอเริ่มเล่า  "หนีไปเยี่ยมคนเดียวตอนปิดเทอม โดนลากไปเที่ยวซะทั่วเลย ........ที่บ้านนี้รูปเขาก็มีแค่นี้แหละ ส่วนมากอยู่ที่บ้านใหญ่ มีรูปตั้งแต่ตอนเกิดเลย" กรกนกว่าไปพลางค่อยๆพลิกรูปให้หลานชายดูไปเรื่อยๆทีละรูป
 
 
ฉากของแต่ละภาพเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ผู้คนในภาพก็เปลี่ยนไป แต่ทุกภาพมีนางแบบประจำคนเดียวกัน....เธอเปลี่ยนท่าทางสีหน้าไปตามฉาก ยืนบ้าง นั่งบ้าง พิงบ้าง ชี้ชวนให้ดูสิ่งนั้นสิ่งนี้บ้าง....พอดูหลายรูปต่อๆกันแล้วก็ราวกับจะเข้าไปในโลกของเธอได้....ราวกับรูปภาพของเธอจะขยับเคลื่อนไหวได้
 
 
 
"จะเป็นนางแบบอยู่แล้วนะ แม่เธอ" ทะเลหันไปเมื่อได้ยินคุณน้าพูดติดตลก ก็เห็นคุณน้ายิ้มขบขัน ตามองรูปเหมือนกำลังรำลึกความหลังครั้งที่ยังอยู่กับพี่สาว "อยู่หน้ากล้องแล้วโพสต์ท่าซะคล่องเลย คงเพราะสมัยนั้นน้าให้ช่วยเป็นแบบลองวิชาซะบ่อย..." 
 
 
สองน้าหลานไล่ดูอัลบั้มเล่มนั้น คนนึงพิศวงกับโลกใหม่ที่เพิ่งค้นพบ อีกคนดื่มด่ำกับความทรงจำในอดีต จนกระทั่งพลิกมาถึงหน้าสุดท้าย....เป็นภาพที่แปลกประหลาดกว่าภาพอื่นๆในเล่ม ทั้งเรื่องการถ่ายภาพที่ดูทื่อๆกว่าภาพอื่นที่ดูมีชั้นเชิง และนางแบบที่ไม่ได้มีแค่หนึ่ง แต่คราวนี้กลับมีกรกนกอยู่ในภาพด้วย
 
 
ฉากในภาพเป็นท่าเรือ หญิงสาวทั้งสองยืนเคียงกันอยู่กลางภาพ คุณน้าดูเด็กกว่าปัจจุบันมาก เหมือนจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขาในตอนนี้ ท่าทางเธอเงอะงะเหมือนทำตัวไม่ถูกเวลาอยู่หน้ากล้อง แถมยังทำหน้าบูดแปลกๆ ต่างกับหญิงสาวคนข้างๆที่ควงแขนเธออยู่ ผู้แย้มรอยยิ้มสดใสเบิกบานให้กับกล้อง
 
 
"นี่เป็นรูปสุดท้าย กำลังจะกลับกรุงเทพ...เขาบอกว่ามาเที่ยวทั้งที ไม่มีรูปถ่ายตัวเองกลับไปได้ยังไง ..รีบถ่ายกันตอนแสงจะหมด .....แม่เธอเจอชาวประมงที่เคยไปรักษาที่โรงพยาบาลอยู่แถวนั้น เลยขอให้เขาช่วยถ่ายให้....แต่เขาไม่กล้าใช้ ถ่ายไม่เป็น"
 
 
กรกนกจ้องมองตัวเองและพี่สาวในภาพ ฉากในอดีตแล่นกลับมาเป็นฉากๆ... 
 
 
"ลุงคนนั้นเลยเรียกให้นายหัวที่อยู่บนเรือเขามาช่วยถ่าย...แต่ตานายหัวคนนั้นก็ถ่ายไม่เป็นเหมือนกัน ต้องจับให้ดูชี้ให้ดูเลยว่าต้องทำยังไง แสงก็ใกล้หมดเต็มที หงุดหงิดมาก หน้าเลยเป็นแบบนั้น..."
 
 
 
 
 
 
 
ทะเลถึงบางอ้อ ที่คุณน้าหน้าบึ้งในรูปแบบนั้นเพราะแบบนี้นี่เอง...
 
 
 
 
 
 
 
 
"รู้ไหมนายหัวคนนั้นเป็นใคร"
 
 
 
 
 
จู่ๆคุณน้าก็ถามขึ้นมา
 
 
ทะเลทำหน้างง ส่ายหน้าไปมา เขาจะรู้ได้ยังไง ที่นั่นใครเป็นเจ้านายก็โดนเรียกนายหัวทั้งนั้น 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็พ่อเธอนั่นแหละ"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เขาเหวอไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบหันกลับไปมองภาพอีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
....หา..? คุณพ่อ ถ่ายภาพคุณแม่...?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ตอนนั้นยังไม่รู้จักกันหรอก แต่ไปเยี่ยมอีกทีก็เห็นเขามาวอแวกับแม่เธอ...เผลอแป๊บๆก็แต่งกันซะแล้ว" คุณน้าพูดไปเรื่อยปล่อยให้หลานตกใจเล่นกับสิ่งที่เธอเพิ่งบอกไป
 
 
 
 
 
 
 
"..................ถ้าอย่างนั้น..."
 
 
 
 
ทะเลพูดขึ้นมา เหมือนจะเป็นประโยคที่ยาวที่สุดของวันนี้แล้ว
 
 
 
"นี่ก็......เจอกันครั้งแรก....?"
 
 
 
 
 
 
เขาชี้ไปที่รูปนั้น หันไปมองคุณน้าเหมือนถาม 
 
 
 
 
 
 
 
คำตอบที่ได้มาคือการพยักหน้า
 
 
 
 
 
 
หลังจากนั้นทั้งสองก็ดูรูปในอัลบั้มอื่นกันไปสักพัก จนพอใกล้ถึงเวลาอาหารเย็นก็เห็นสมควรว่าควรจะเก็บของให้เสร็จกันสักที ก่อนจะเก็บลังไป คุณน้าก็ยื่นอัลบั้มเล่มที่มีรูปคุณแม่ให้ทะเลเก็บไว้...ยังไงเธอก็ตั้งใจจะให้อัลบั้มนี่ตั้งแต่ตอนหยิบมันออกมาากลังแล้ว
 
 
 
 
"ให้แล้วก็เก็บดีๆล่ะ"
 
 

 
 
เธอว่าขณะที่มองหลานชายรับมันไป ....แต่เธอรู้อยู่แล้วว่าถึงไม่ต้องย้ำเขาก็ทำแบบที่เธอพูดแน่ๆ
 
 
 
 
 
 
 
คืนนั้นก่อนนอนทะเลหยิบอัลบั้มเล่มนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เขาพลิกดูรูปไปเรื่อยๆจนมาถึงรูปสุดท้าย
 
 
 
 
 
 
 
....หญิงสาวคนนั้นส่งยิ้มตอบกลับมาให้เขา....
 
 
 
 
 
.....คุณพ่อคงเห็นภาพนี้ตอนมองผ่านเลนส์......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทะเลคิดแล้วก็พยายามจินตนาการถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น จะเป็นอย่างไรกันนะ
 
 
 
 
 
 
....จู่ๆก็มีคนขอให้ช่วยถ่ายรูปให้ กล้องใบโตใหญ่เทอะทะ ถ่ายก็ไม่ค่อยจะเป็นต้องให้เด็กมัธยมสอน คงจะงกๆเงิ่นๆน่าดู...
 
 
.........แต่พอมองผ่านกล้องแล้วก็เห็นนางฟ้าส่งยิ้มกลับมาให้...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ตอนนั้นพ่อแกน่ะ เข้าโรงพยาบาลบ่อยมากเลยนะรู้ไหม"
 
 
 
 
ทะเลนึกถึงคำพูดของคุณลุงขึ้นมา
 
ตอนนั้นคุณลุงเองก็พูดขณะที่เอารูปให้เขาดูเหมือนกัน รูปที่ซีดจางจนแทบมองไม่เห็นสองสามรูปนั้น
 
 
 
 
 
"ลุงล่ะก็นึกว่าเป็นอะไร สามวันดีสี่วันไข้ เดี๋ยวก็ปวดตัว ปวดหลัง ปวดคอ เลยให้เด็กมันตามไปดูที่โรงพยาบาล ที่ไหนได้ ไปติดสาวนี่เอง"
 
 
คุณลุงหัวเราะขบขันเมื่อจบประโยค เขายังจำได้ ท่าทางของคุณน้าวันนี้ทำให้เขานึกถึงคุณลุงในวันนั้นขึ้นมาเลย...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
....คงเพราะเจอตอนถ่ายรูป....แล้วถึงตามไปโรงพยาบาล......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นึกเรียงลำดับเหตุการณ์ในใจแล้วก็อมยิ้มกับตัวเองเบาๆ...เมื่อโลกที่เขาไม่เคยสัมผัสเริ่มปะติดปะต่อขึ้นมาเป็นเรื่องราวทีละนิด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คืนนั้นเป็นคืนที่ทะเลนอนดึกที่สุดตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับคุณน้า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
---------------------------------
 
 
 
 
สรุป
 
- เป็นวันว่างๆตอนยังไม่เปิดเทอม น้านกเลยให้ทะเลช่วยจัดของ
- ทะเลไปเจอลังใส่อัลบั้มรูปเขา
- ตอนแรกคุณน้าก็ตกใจแต่ก็กลายเป็นนั่งดูรูปด้วยกัน
- น้านกเอาอัลบั้มที่มีรูปคุณแม่ให้ทะเลดู
- ปรากฏว่ามีรูปนึงที่คุณพ่อเป็นคนถ่าย
- หลังจากนั้นคุณน้าก็ให้อัลบั้มเล่มนั้นกับทะเล
- คืนนั้นทะเลก็นั่งดูอัลบั้ม จินตนาการถึงพ่อกับแม่ แล้วก็นึกถึงคุณลุง
- แล้วก็เลยนอนดึกเลยคืนนั้น
 
 
 
 
 
 
 
ชั้นขอโทษที่ไม่ทำการบ้าน...อันนี้มันกะจะแต่งเล่นๆในมือถือ แต่มันเสร็จเฉยเลย /ฮึ่กๆ /เลยเลยตามเลย
 
/แต่งในมือถือตั้งแต่ต้นจนเกือบจบเลยนะเนี่ย ผ่านเอ็กซ์ทีนทัช แล้วมาใส่สีที่บ้าน....
 
 
 
 
ก็เป็นไซด์สตอรี่ที่จะทำให้รู้จักพ่อแม่ของทะเลมากขึ้นล่ะนะ.....
 
เวลาทะเลอยู่กับคุณน้าแล้วรู้สึกกรุบกริบดี รู้สึกน้าหลานคู่นี้มีอะไรเหมือนกันหลายอย่าง เป็นคนพูดน้อยต่อยหนักทั้งคู่ (?) ความจริงทะเลเองก็ยังไม่รู้จักคุณน้ามากนัก ก็จะต้องทำความรู้จักไปเรื่อยๆ อาจจะมีไซด์สตอรี่แบบนี้โผล่มาอีกเรื่อยๆ /ถ้าว่าง...
 
 
/แต่ก็อยากโครกับชาวบ้านบ้างนะ /ร้องหุ้ย
 
 
 
เอาเป็นคราวหน้าจะอัพการบ้านละกัน.../เมื่อไหร่
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากก


คนนึงพิศวงกับโลกใหม่ที่เพิ่งค้นพบ อีกคนดื่มด่ำกับความทรงจำในอดีต


พี่ชอยประโยคนี้เป็นพิเศษเลยจ้ะ ชอบมากกกกกก

#3 By Fern-CS#4 on 2012-09-05 19:33

น่ารักกกกกก /น้ำลายไหลลลลลลลลลล นี่มันน่ารักมากแงงงงง
อบอุ่นหัวใจ ฮือๆ
น่ารักว่ะ ///____\\\ เรื่องของพ่อแม่กะน้าดูน่ารักจัง

ปล.แกแต่งในมือถือได้ยาวขนาดนี้เลยเรอะะะ

#1 By เฌ ญาณดริฟต์ on 2012-07-31 19:28